Stilte.
We beoordelen nu het fysieke bewijs, Mr Whicher.
Stilte.
Ga zitten, Mr Whicher.
Er zijn geen redenen om u te vervolgen, u bent vrij om te gaan.
Mr Whicher, heeft u iets te zeggen?
Dit is een overwinning voor de gerechtigheid.
Het recht heeft gezegevierd boven geruchten en vooroordeel.
Inspecteur.
Ga terug naar Londen.
Allemaal instappen.
GEBASEERD OP EEN WAAR GEBEURD VERHAAL
TWEE MAANDEN EERDER
Ik haal nog een emmer op.
Mijn excuses, mevrouw. Zijn de kinderen wakker?
Kinderen? Er is maar één kind bij mij.
Is Master Savill niet bij u? - Zeker niet.
Ik dacht dat u hem hoorde huilen en bij u gehaald had.
Je weet dat ik een kind van die leeftijd niet kan optillen.
Wanneer merkte je dat hij weg was? - Vanochtend vroeg.
Waarom heb je mij dat niet verteld?
Samuel. - Wat is er?
Savill is weg. - Weg?
Elizabeth zegt dat hij al tenminste twee uur...
niet meer in zijn bedje lag, en ze dacht dat hij bij ons was.
Eén van de andere kinderen heeft hem meegenomen.
Ik kleed mij aan.
Mary Ann. Elizabeth. Hebben jullie Savill gezien?
Constance, is Savill bij jou?
Nee, vader. - Is hij bij William?
Nee, sir, hij is niet bij William.
Je hebt hem helemaal niet gezien? - Niet sinds afgelopen nacht, vader.
Hij is niet bij hen. - Waar kan hij dan zijn?
In Godsnaam, Samuel, vind hem.
Emily? Sarah?
Mr Kent, het raam stond open.
U heeft dat afgelopen nacht toch afgesloten?
Zoals ik dat bij het hele huis deed.
Dan is er al iemand binnen geweest. Iemand heeft mijn kind ontvoerd.
James, Master Savill is ontvoerd.
Ontvoerd, sir? - Master Savill is ontvoerd.
Doorzoek het perceel.
Iets gevonden? - Niets.
Ik wed als we geen levend kind vinden, dat we een dode zullen vinden.
Benger.
Bloed?
Daar ligt iets.
Oh, God.
Inspecteur Whicher.
Whicher.
Het huis van een Engelsman is niet alleen zijn kasteel, het is een heilige plek.
De veiligheid van iedere familie en huis ligt te grabbel.
Totdat deze misdaad is opgelost, zal er niemand zijn die rustig slaapt.
Ik vraag de minister van Binnenlandse Zaken om alle beschikbare middelen te gebruiken...
om ervoor te zorgen dat de dader zo snel voor de rechter wordt gebracht.
De dorpsagenten schijnen net idioten te zijn, met de Wiltshire Constabulary voorop.
Hoezo, sir? - Ze zijn arrogant, obstructief...
onwetenschappelijk en ze bereiken helemaal niets.
Binnenlandse Zaken heeft mij gevraagd om iemand naar Wiltshire te sturen...
en wel zo snel mogelijk. Jouw gedrag is onberispelijk.
Er is geen betere detective in ons korps.
Bedankt voor uw vertrouwen, sir.
Maar wees je bewust wat er op het spel staat.
De reputatie van de detectives hangt van deze zaak af.
Ik zal u niet teleurstellen, sir.
Veel succes, Whicher. - Bedankt.
U heeft de blik van Wellington die onderweg is naar Waterloo, sir.
Ik heb de blik van een man die naar Wiltshire is gestuurd.
Ik verwacht je over een paar dagen zegevierend terug.
Er wacht dan een drankje op je in Old Red Lion.
Bedankt, Dolly.
Totdat deze misdaad is opgelost, zal er niemand zijn die rustig slaapt.
Wees je bewust wat er op het spel staat.
hoofdinspecteur Foley?
Whicher.
Ik verwachte iemand in een uniform.
Welkom in Wiltshire.
Bedankt.
Het is natuurlijk geen Londen, maar een Engels dorp.
Een wereld apart. Misschien handig om te luisteren naar de lokale kennis.
En de lokale kennis wijst Elizabeth Gough, de verpleegster, aan als moordenaar.
Daarom heb ik haar gevangen gezet.
Waarom is het verhoor achter gesloten deuren?
Inspecteur Whicher.
Mijn bed was in het midden en Savill's bedje is naar links.
Hij kan er nooit uit zichzelf uitgekropen zijn.
Ik heb die nacht niets gehoord en ik slaap vast.
Toen ik wakker werd en zag dat Savill's bedje leeg was, dacht ik daar verder niets bij.
Maar het kind was onder jouw toezicht, Miss Gough.
Dat weet ik, sir. Maar ik geloofde oprecht dat hij was meegenomen naar de ouderslaapkamer.
Ik heb die kleine jongen niet vermoord.
Hoe zou ik dat kunnen?
Hoe kan iemand anders dat?
Ze huilt, maar voor het kind of zichzelf?
Het is onze mening dat het bewijs niet overtuigend is.
Daarom is er geen reden om u langer vast te houden, Miss Gough.
U bent vrij om te gaan.
Ik zie dat Inspecteur Whicher is aangekomen.
Inderdaad, sir.
Mr Whicher, dit onderzoek draag ik nu aan u over.
Uw reputatie is u voorgegaan.
We vertrouwen erop dat u de moordenaar voor het gerecht brengt...
en in ieders belang, op zo kort mogelijke termijn.
Dat is ook mijn bedoeling, sir.
Heren, Inspecteur Whicher van de Metropolitan Police.
Er is een beloning uitgeloofd van £200 voor informatie over de moordenaar van Savill Kent.
De helft is van de regering, de andere helft is van Mr Samuel Kent zelf.
Sommigen zeggen dat het een tactische zet van Kent is...
om degene die hem beschuldigen van deze moord uit te schakelen?
U weet dat ik dit soort vragen niet beantwoord, Mr Redman.
En vanaf nu leid ik het onderzoek, niet u.
Breng me naar het huis, Superintendent. - Inspecteur...
Kom op, Jack, waarom ben je hier?
Wie heeft de leiding van dit onderzoek?
Heb jij de leiding?
Inspecteur Whicher, welkom.
Allereerst mijn deelneming met het verlies van uw kind.
Bedankt.
En met alle respect voor de hoofdagent, ben ik blij dat u hier bent.
Ik heb dringend verzocht om een detective uit Londen.
Deze verschrikkelijke onzekerheid moet gestopt worden.
U ziet hoe wanhopig mijn vrouw is.
Mijn kinderen lijden ook.
Net zoals uzelf. - Mijn lijden is niet van belang.
Sorry, voor het storen.
Ik wil u vragen of ik met mijn dagelijkse gang van zaken verder kan gaan?
Dat is goed, Elizabeth. - Bedankt, mevrouw.
Geen van ons twijfelt aan Miss Gough's onschuld. - Waarom is dat, sir?
Ik geloof niet dat iemand in dit huis tot zoiets in staat is.
U ook, Mrs Kent?
Mijn man kan dit nu het beste beoordelen.
Gough is vrijgelaten, Mr Kent, niet vrijgesproken.
Deze beoordelingen liggen nu in Mr Whicher's handen.
En ik zal mijn best doen, sir.
Het spreekt vanzelf dat de inspecteur zich discreet opstelt.
Dit is uw huis en geen plek waar iedereen, ook een detective, wat rondsnuffelt...
Integendeel, Mr Whicher kan alles doen, totdat de waarheid bekend is.
Bedankt, sir.
Ik wil de plattegronden zien.
Plattegronden?
U hebt toch gedetailleerde tekeningen van het huis gemaakt, als onderdeel van uw onderzoek?
Mr Kent wilde dat niet.
U moet hem niet letterlijk nemen. - Sorry?
Ongeacht wat hij zegt, we moeten heel voorzichtig te werk gaan.
Ik houd hem aan zijn woord, hoofdagent.
Heb al plannen gemaakt.
Beschadigingen wekken de indruk dat er van buitenaf is getracht om binnen te komen.
Het raam stond open.
En de luiken? - Gesloten en van binnenuit vastgezet.
Er is dus geen toegang van buitenaf mogelijk?
En als een indringer door het raam was binnengekomen...
dan was de deur van de ontvangstkamer op slot.
Al de andere deuren en ramen waren afgesloten?
Mr Kent is heel nauwgezet bij veiligheid.
Waarom dat? - Er is inbreuk op de vrijheid gedaan.
Er is fruit gestolen uit de boomgaarden, vis gestroopt uit de rivier.
Hij is niet geliefd? - Hij is een welvarend man.
En in een plaats als deze kan afgunst omslaan in kwaadaardigheid.
En Mr Kent is een man van vermogen en integriteit.
De twee oudste dochters uit Mr Kent's eerste huwelijk slapen boven.
Mary slaapt in ouderslaapkamer hiernaast.
Eveline, de baby, slaapt hier bij Gough en de jongen Savill hier.
Ik heb het bedje gelaten zoals het was na de moord.
Ver genoeg van Gough's bed om het kind stil uit bed te halen...
zonder haar wakker te maken? - Ik denk dat het onmogelijk is.
Ik denk dat Gough het kind heeft vermoord en verborgen heeft.
Waarom zou ze het kind vermoorden?
Ik houd mij niet met motieven bezig, Whicher.
Nou, ik wel.
Ik denk dat Savill wakker werd en een man in Miss Gough's bed zag.
Hij begon te huilen, zij drukte een deken op zijn mond en heeft hem gestikt.
Maar ik geloof niet dat de man in Miss Gough's bed Mr Kent was.
Ik wil geen aandeel in de beschuldiging dat hij zijn eigen kind heeft vermoord.
Dat doe ik ook niet, hoofdagent. Niet met een goede reden.
Maar een detective moet altijd kijken naar de bedoeling van een actie...
net zoals hij moet kijken naar uitdrukkingen in hun gezicht.
Dit zijn de trappen naar de keuken.
Waarom denkt u dat de moordenaar deze route heeft gebruikt?
Het is de kortste route naar de achterdeur.
Het zou voor Gough heel eenvoudig zijn om hier een geliefde te ontmoeten...
en het kind naar het buitentoilet te brengen, zonder gehoord te worden.
Er lag een beetje gestold bloed op de vloer, en een stuk bebloed krant op het zitvlak.
Welke krant? - Morning Star.
Welke krant leest Mr Kent? - The Times.
Meer bewijs voor een buitenstaander.
Is er een meer smerig eind voor een kind?
Hebt u nu de verschrikking ervan gezien, Mr Whicher?
U begrijpt nu de grilligheid van de beschuldiging tegen Mr Kent?
Welk geheim er in dat huis is, we moeten ons daar niet voor afsluiten.
Dr. Stapleton, Inspecteur Whicher heeft vragen over de doodsoorzaak.
Whicher, gelukkig ben je hier.
Een goede man wordt gekruisigd, laat dat stoppen.
Je hebt geen bewijs tegen Mr Kent? - Niets kunnen vinden.
Het is onmogelijk dat hij het kind heeft vermoord, hij was gek met die jongen.
Vertel maar wat je gevonden hebt. - Ik maak het je gemakkelijk.
Er waren steekwonden bij de nek en de borst, en de lippen waren zwart en gekneusd.
Wat volgens mij duidt op iets wat op zijn mond is gedrukt...
om hem stil te krijgen toen hij Gough en de vreemde zag.
Maar als de jongen al gestikt was, waarom hem dan nog steken?
Om de werkelijke doodsoorzaak te verdoezelen...
en het te laten lijken dat hij niet in de slaapkamer was vermoord.
Met alle respect, hoofdagent Foley, is onzin.
Ik denk dat het kind in zijn bedje lag te slapen.
Hij is heel voorzichtig opgetild en het huis uitgedragen.
In het buitentoilet is het gestoken.
Eerst in de borst, maar toen dat mislukte, is de keel doorgesneden.
En hoe verklaart u de zwarte lippen?
Het kind had het hoofd naar beneden in het toilet.
Het bloed liep naar zijn lippen.
Maar als de doodsoorzaak steekwonden zijn, dan heeft zijn hart nog geklopt.
Dan zou er overal bloed moeten liggen. - Inderdaad.
Het bloed is achteraf met de deken weggepoetst.
En mogelijk door het kledingstuk wat hoofdagent Foley vond.
Welk kledingstuk?
Ik onderzocht het toilet nader, en daar lag het in.
Wat is het?
Het is een vrouwen kledingstuk, tussen de boezem en het korset.
Ik zal dit moeten meenemen.
Bedankt voor uw medewerking.
Aan Sir Richard Mayne, commissaris, Great Scotland Yard.
Sir, volgens afspraak rapporteer ik.
De magistraten hebben mij de vrijheid gegeven, als ook Mr Kent...
om het huis en de familie te onderzoeken.
Ondanks de onbekwaamheid van hoofdagent Foley...
ben ik het wel ergens met hem eens.
Dat een bewoner van het huis de moordenaar moet zijn.
Maar zoals u van mij mag verwachten, blijf ik objectief.
Wat bent u aan het doen? - Hoofdagent, goedemorgen.
U kunt zo'n dames kledingstuk niet in het openbaar ophangen.
Waarom niet?
Wat denkt u wat de pers hierover schrijft?
Iets goeds, hoop ik.
Ik wil dat zoveel mogelijk mensen dit zien, zodat we de eigenaar kunnen vinden.
Het spijt me, inspecteur, maar u speelt met vuur.
En ik wil dat u deze maakt en verspreidt...
bij elk huis in deze buurt, en zoals het daar staat.
We komen al om in de informatie.
Ik kom er niet in om.
Wie heeft het lichaam gevonden?
William Nutt.
Wie ik mag aannemen in Mrs Gough's bed lag toen het kind wakker werd.
Ik wil hem spreken.
Nutt, de Inspecteur wil je spreken.
Wat hij ook zegt, het is niet waar.
Wie zegt wat?
Kent. Alsof ik te ver ben gegaan.
Waar heb je het over? - Mijn neef.
Hij heeft een paar appels uit Kent's boomgaard gehaald en Kent heeft hem vervolgd.
Helemaal correct. - Hij kreeg een maand hard werken.
Een 12-jarig kind.
Maar om dan te beweren dat ik uit wraak zijn kind zou vermoorden.
Suggereert hij dat? - Ik zweer dat hij dat doet.
Het is een leugen, ik heb meegeholpen. - Waarom?
Omdat, het goed was om te doen.
Wiens idee was het om het buitentoilet te gaan kijken?
De mijne, maar... - Waarom ging je daar kijken?
De agenten zeiden om daar te gaan zoeken.
Maar je maakte een opmerking vlak voordat je het kind vond.
Vertel de inspecteur wat dat was.
Ik zei, we vinden een dood kind, als we geen levend kind vinden.
Waarom dacht je dat het kind dood zou zijn? - Geen antwoord geven, William.
Hij maakt alleen maar problemen en ik ben niet bang om het tegen hem te zeggen.
Wie bent u, mevrouw? - Hester Holley.
Ik doe Kents' wasgoed.
Maar ik raak dat niet meer aan, totdat ze de leugens over mij terugnemen.
Welke leugens, Mrs Holley?
Ze zeggen dat ik nachtkleding verloren heb na de moord.
Dat heb ik niet.
Welke betekenis had deze nachtkleding?
Ik weet niet waarom Mr Kent mij zo beschuldigt.
En zou hij zoveel ophef maken.
Hoofdagent?
De vrouw is een leugenaar.
Maar nachtkleding wordt er vermist? - Ja.
Wat suggereert dat de moordenaar het heeft gedragen...
en uittrok omdat het onder bloed zat? - Theoretisch, misschien.
Van wie is het geweest?
Eén van de dochters, Constance, geloof ik.
Heb je haar ernaar gevraagd? - Ik zag de noodzaak niet.
Ze is zelf nog een kind.
Ik denk dat het tijd wordt dat ik naar het huis ga.
Alleen deze keer. Bedankt, hoofdagent.
Mr Kent is naar Trowbridge voor de tekst op Master Savill's graf.
Het is Miss Gough die ik zoek.
Miss Gough.
Mr Foley noteerde dat je niet huilde toen je Savill's lichaam zag.
Ik ben zijn verpleegster, niet zijn moeder.
Je zei tegen Mr Foley, 'Hij vertelt alles aan zijn moeder'.
Doen alle kinderen dat niet?
Was er iets wat je niet tegen hem wilde zeggen?
Ik weet wat u denkt.
Dat er iets onbesproken was tussen mij en Mr Kent.
En dat Savill ons heeft gezien. - Deed hij dat?
Nee.
Hoe goed kent u William Nutt? - Dat is het andere dat er wordt gezegd.
Ik heb die man nog nooit gezien. - Hij woont hier vlakbij.
We houden ons hier in huis afzijdig van het dorp.
Dus een vreemde kwam binnen en nam het kind mee terwijl jij sliep?
Zo moet het gebeurt zijn.
Het kind waar jij geen band mee had?
Ik zou meer van hem moeten houden, maar ik kon dat niet opbrengen.
Waarom niet?
Door jouw gevoelens voor zijn vader? - Nee.
Waarom dan? - Omdat...
Omdat wat?
In een ander huis waar ik werkte, was een klein kind...
waar ik als mijn eigen zoon van hield.
Hij stierf.
Het brak mijn hart.
Ik zwoor dat ik nooit meer zo van een kind zou houden.
Ik verwacht niet dat u dat begrijpt.
Waarom heb je dit niet aan Mr Foley verteld?
Om te moeten toegeven dat ik geen gevoelens naar het kind had...
en dat zou hem meer overtuigen van mijn schuld.
Zo is het wel goed.
Waar is Miss Constance?
Zij is haar kamer, ik breng u wel. - Is al goed.
Helemaal boven toch? - Ja.
Bedankt.
Met welk recht doorzoekt u mijn kamer?
Met de toestemming van uw vader, Miss Kent.
Zoek maar verder.
U vindt hier geen aanwijzingen.
Miss Kent.
Ik zou graag met u willen praten.
Is dit een lijst van uw wasgoed?
Ik ben net terug van de universiteit en maak een lijstje als ik inpak.
Er staan drie nachtjaponnen op. Waar zijn ze?
Twee zijn daarin. - Mag ik kijken?
En de derde?
Is weggeraakt bij onze wasvrouw, een paar dagen voordat Savill is vermoord.
Was het gelijk aan deze? - Ja.
Van wie is deze? - Van mijn zuster.
Sinds Mrs Holley weigert onze wasgoed te doen, heb ik een schone geleend.
Waarom weigert ze het wasgoed voor de familie te doen?
Ze is bang om beschuldigd te worden. - Wie beschuldigt haar?
Mijn vader.
Jij ook? - Waarom zou ik?
Omdat het verdwijnen van jouw nachtjapon je verdacht maakt.
Dat is een belachelijke beschuldiging.
Ik hield van Savill. - Het is geen beschuldiging.
Ben blij dat te horen.
Dit was een valstrik van een detective om mijn reactie te zien.
U heeft het gezien. Gelukkig?
Ik zal deze moeten meenemen. - Constance, heb ik... daar ligt het.
William? - Ja.
Inspecteur Whicher. - Weet ik.
Het is mooi. - Esocidae lucius.
De noordelijke snoek.
Angstaanjagend.
Bedankt.
Ik zal nog een keer met je moeten praten.
Met jullie beide.
Tekeningen van het moordhuis? Zou graag een kopie willen hebben, inspecteur.
Brandy?
Een poging om een detective om te kopen?
Jack. Hoe gaat het met je onderzoek?
Wanneer heb ik die vraag beantwoord?
Het gaat goed? - Ik neem dit mee naar mijn kamer, waard.
Een spannend boek, zeker?
Waarom denk je dat de moordenaar deze route heeft gebruikt?
Het is de kortste en meest stille route naar de achterdeur.
Ik geloof niet dat iemand in dit huis tot zoiets in staat is.
Dus een vreemde kwam binnen en nam het kind mee terwijl jij sliep?
Zij moeten dat gedaan hebben.
Er lag een stuk bebloed krant op het zitvlak.
Welke krant? - Morning Star.
Welke krant leest Mr Kent? - The Times.
Ik zie dat je informatie zoekt, inspecteur?
Een detective kan nooit genoeg informatie hebben.
Ik denk dat je een nieuwe aanwijzing hebt.
Misschien. - Werkelijk?
Wat brengt je hier?
Ik wil graag een zaak met je bespreken aangaande de familie Kent.
Ik ben de psychiater van de familie, en ik heb een zwijgplicht.
Als er een andere manier was om deze informatie te krijgen, dan zou ik dat doen.
Welke informatie?
Constance Kent. Wat voor een persoon is zij?
Een heel interessante persoon. - In welk opzicht?
Heb je dit al gelezen? - Ik heb ervan gehoord.
Darwin veronderstelt om ons te leren kennen, we eerst moeten ontdekken waar we weg komen.
En als we ons door de eeuwen ontwikkelen, dan wordt er veel geërfd.
Hoezo is dit relevant naar Constance?
Haar moeder, Kent's eerste vrouw, Mary Ann Kent, was behoorlijk gek.
Als een wetenschapper en psycholoog...
kan ik je vertellen dat gekte bij vrouwen vaak geërfd wordt van de moeder.
Is dat zo? - Ongetwijfeld.
Suggereer je dat Constance gek is?
Kent heeft dat niet genoemd? - Nee.
Het is een onderwerp wat voor hem heel pijnlijk is.
En hij had zich niet kunnen voorstellen dat het tot dit zou leiden.
Leiden tot wat?
Je verdenkt Constance van moord.
Door mijn ervaring weet ik als een koelbloedige moord door het ene kind bij de andere gebeurt...
het eigenaardig of onbekend is, of de dader moet lijden aan gekte.
Je zegt dat Constance gek is, heb je daar bewijs voor?
Twee week voordat haar stiefmoeder beviel van Savill...
verloor Constance de controle over haar benen.
Ik heb haar onderzocht.
Er was geen fysieke oorzaak.
Dat bewijst nog niet... - De meid beangstigt mij, inspecteur.
Ik zou niet willen slapen in hetzelfde huis met haar, zonder de deur op slot te doen.
Sir, ik kom steeds verder van hoofdagent Foley af te staan.
Het bewijs is te dun om Constance Kent te verdenken van de dood van haar stiefbroer.
Ik ga Constance's schoolvrienden ondervragen, in een poging om haar gedrag te begrijpen.
Emma? Inspecteur Whicher.
Bedankt.
Ik onderzoek de moord bij Road Hill House.
Ik begreep dat je een vriendin van Constance Kent bent?
Ik zal je een paar vragen stellen.
Is ze thuis gelukkig?
Miss Moody?
Ze lijkt niet op haar stiefmoeder.
Hoezo?
Zij zegt dat ze zorgt dat ze oude kleren draagt...
en als Constance bruine kleren aan wil, dan mag ze alleen maar zwart mag dragen.
En Savill?
Ik zeg daar niets over, om haar niet in de problemen te brengen.
Hoe ging ze met Savill om?
Ze plaagde hem om hem te laten huilen. Ik zei tegen haar dat dit verschrikkelijk was.
Zij zei, 'Hoe zou jij het vinden als je vader hertrouwt...
en zijn vrouw als een bediende behandelt'?
Zei ze dat tegen jou?
Ze was zo ongelukkig, dat ze een keer is weggelopen.
Wanneer was dat? - Toen ze twaalf was.
Ze kleedde zich als een jongen, en nam William mee.
Ze gingen naar Bristol om op zee te gaan, maar ze werden gevonden voordat ze er waren.
Je zegt niet tegen haar dat ik dit verteld heb?
Belooft u dat?
Van wie was dit?
Eén van de dochters, Constance geloof ik.
De verdwijning van je nachtjapon kan je verdacht maken.
U heeft een lastige vraag voor mij, Whicher.
Ga verder. - Wil je dat ik ga?
Ik heb voor u ook een lastige vraag, Mrs Kent.
Dat is goed.
Samuel en ik hebben geen geheimen.
Er zijn beschuldigingen over u en Miss Gough.
Is er iets waar van? - Helemaal niets.
Waar komen de geruchten vandaan dat u verantwoordelijk bent voor de dood van uw zoon?
Ik ben geen geliefd iemand. - Waarom dat, kan geen jaloezie zijn.
Het komt door zijn werk. - Een inspecteur van fabrieken?
Hij moet de wet handhaven.
Afgelopen week moest hij 20 minderjarige kinderen uit een molen halen.
De ouders waren heel boos. Hij wordt bedreigd, bespuugd...
simpelweg omdat hij kinderen beschermt.
Het lijken dezelfde mensen te zijn die mij beschuldigen van mijn zoons dood...
die bereid zijn om hun kinderen te offeren voor een paar shilling per week.
Die paar shilling zullen wel erg nodig zijn.
Ja, natuurlijk.
Maar hoe kan iemand een prijskaartje hangen aan een kinderleven?
Ik moet u iets vragen over Constance.
Dr. Stapleton beweert dat ze wellicht last heeft van mentale zwakte.
Ik krimp in elkaar als het mentale zwakte wordt genoemd.
Ze heeft passies die zich zonder reden openbaren.
Ze zondert zich af, terwijl je woede verwacht.
Dus er is geen liefde verloren gegaan tussen jullie twee?
Ik heb mijn best gedaan om een goede moeder voor Samuels kinderen te zijn.
Inclusief William?
Mijn vrouw heeft hem als haar eigen zoon opgevoed.
Zijn schoenen zijn gedragen en versleten, en Constance's nachtkleding van grof linnen?
Ik geloof niet in verwende kinderen.
Toen Constance en William zijn weggelopen, dat was omdat u ze ongelukkig maakte?
Dat was een kinderavontuur.
Toen ze zich als jongen ging kleden en het haar afknipte.
Mary. - Ze deed dat in het buitentoilet...
waar Savill vermoord is.
Het raam stond open en niet gesloten aan de binnenzijde.
Dus er kon geen toegang verleend worden vanaf de buitenzijde?
Ik geloof niet dat iemand in dit huis tot zoiets in staat is.
Constance, ik wil graag verder met je praten.
Doe dat, maakt mij niet uit.
Waarom verloor je de controle over je benen, vlak voordat Savill werd geboren?
Ik had griep.
Het had geen verband dat jouw stiefmoeder moest bevallen van je vaders kind?
Helemaal niets.
Had je wrok bij deze geboorte?
Niet meer wrok dan bij de geboorte van Eveline en Mary.
Ik hield van Savill.
Net zoveel als van William? - Ze zijn niet hetzelfde.
Maar jullie zijn heel hecht. - Natuurlijk.
Toen moeder was overleden, heeft Constance voor mij gezorgd.
Ze zou alles voor jou doen? - Ik ook voor haar.
Maar ze heeft niets met de moord te maken, net zoals ik.
Toen jullie van huis wegliepen...
hebben jullie je kleding in het buitentoilet achtergelaten, waar Savill vermoord is.
Het is toeval.
Is het ook toeval dat je haar en kleding in hetzelfde afval lag waar hij in is gevonden?
Het is een toeval en dat maakt iemand niet tot een moordenaar, Mr Whicher.
U zou dat moeten weten.
Of maakt het u niet uit dat een onschuldig iemand wordt veroordeeld?
Natuurlijk maak ik mij daar zorgen over. - Weet u zeker dat u dat nooit gedaan heeft?
Ja.
Dit betekent niet dat u in de toekomst deze fout kan maken.
Vaders krant meldt dat er een nieuwe aanwijzing is.
Laten we hopen dat het u helpt.
Zijn die goed?
De minister van Binnenlandse Zaken beloofde een snelle oplossing, en er is geen één.
Hij verzekerde dat de komst van een Metropolitan politieagent in Wiltshire...
tot een snelle arrestatie zou leiden.
Maar dat is niet gebeurd. Dit wordt snel een nationaal schandaal.
Inspecteur, ik heb brieven ontvangen van Binnenlandse Zaken...
dat een spoedige arrestatie gewenst is.
Hij ziet groeiende, publieke onrust.
Het is cruciaal voor de detective afdeling, dat je zo snel mogelijk iemand kunt arresteren.
Terwijl Binnenlandse Zaken de commissaris...
vraagt om met spoed de moordenaar te arresteren.
Inspecteur Whicher. - Mr Whicher, sir.
Weet je wie de moordenaar is?
Ik denk het wel, sir. - Dus je wilt een arrestatiebevel?
Ik zou graag wat meer tijd willen.
Waarom?
Ik heb nog niet die bewijzen die ik graag wil.
Binnenlandse Zaken heeft gevraagd om de zaak af te wikkelen.
Weet ik. - Ben je overtuigd dat je dit kunt?
Ik kan dat. - Dan moet je het doen.
Daarin, alsjeblieft.
Nee.
Wat gebeurt er?
De inspecteur heeft iets belangrijks te vertellen aan Constance.
Ik ben een politieagent en ik heb een een bevelschrift voor jouw aanhouding...
waarin je beschuldigd wordt van moord op jouw broer, Savill Francis Kent.
Wat ik zal voorlezen. - Ik ben onschuldig.
Dit bevelschrift is voor de arrestatie van Constance Emily Kent...
beschuldigd van de opzettelijke moord op Francis Savill Kent...
bij Road Hill House in de provincie Wiltshire.
Inspecteur, ik ben onschuldig.
Nee, ik ben onschuldig.
Nee.
Inspecteur, is ze aangeklaagd?
Mr Whicher, wordt hij gearresteerd?
Is haar vader nog een verdachte?
Mr Whicher, is ze aangeklaagd voor moord?
Stilte, alsjeblieft.
Inspecteur Whicher, u kunt uw verklaring afleggen.
Ik ben sinds afgelopen zondag betrokken bij het onderzoek van de moord op Francis Savill Kent.
Ik heb de bewijzen onderzocht en geconcludeerd dat de moordenaar een inwoner van huis is.
Ik heb bepaalde vragen gesteld aan de inwoners, inclusief Constance Kent.
Ik heb haar slaapkamer onderzocht, inclusief de kasten met nachtkleding.
Rustig, alsjeblieft.
Schaam je. - Dank u.
Ik vond dit, een lijst van haar nachtkleding.
De lijst is door Miss Kent opgesteld, en bevat drie nachtjaponnen.
Ze kon er maar twee laten zien, de andere was weg.
Ik geloof dat deze ontbrekende nachtjapon de sleutel is tot deze moord.
Rust.
Het is mijn overtuiging dat Miss Kent bepaalde gevoelens koesterde...
naar de overledene, en dat ze leed aan een geestelijke handicap.
Ik vraag u om haar in bewaring te houden...
zodat ik meer bewijs kan vergaren ten aanzien van deze twee aspecten.
Hoeveel tijd denkt u nodig te hebben?
Eén week zou genoeg moeten zijn, sir.
Heeft u iets te zeggen, Miss Kent?
Nee, sir.
Goed, een week is akkoord.
Miss Kent, u wordt naar Devizes Jail gebracht op verdenking van moord.
Het spijt me, sir. - U doet uw plicht Whicher, dat is alles.
Zorg ervoor dat je wel gelijk hebt.
Aan Sir Richard Mayne, commissaris van politie, Great Scotland Yard.
Sir, ik heb vandaag Constance Kent aangehouden.
Ze is in bewaring gesteld.
De magistraten zijn akkoord met een week voor de benodigde bewijzen.
Ik ben ontevreden over de lokale politie en verzoek om bijstand.
Stuur alsjeblieft sergeant Williamson. Spoed.
Hopeloze gok of een ingenieus plan, inspecteur?
Dat vragen we ons allemaal af.
Wat is het, Mr Whicher?
Jack, alles goed hier op het platteland?
Dolly.
Hoe reageert Kent hierop? - Het is gereserveerd.
Dus hij speelt voor schildknaap?
Iedere Engelsman droomt ervan zoals hij leeft.
Daar is niets mis mee.
Weet je zeker dat hij niet de moordenaar is? - Iedereen wil dat, maar hij is het niet.
Ik heb alle wasgoed verzameld en hier gebracht voor het sorteren.
En je weet het zeker dat je de nachtjapon hebt gezien?
Ja, ik heb het van Constance's kamer gehaald.
Heb het in de mand gedaan en het genoteerd in het linnenboek.
Welke conditie had het? - Hoe bedoelt u dat, sir?
Was het schoon of smerig?
Zoals je na een week dragen verwacht.
Enige bloedsporen? - Nee.
Maar de wasvrouw heeft het niet ontvangen.
Kan iedereen hier binnen komen en zich met het wasgoed bezig houden, Sarah?
Geef antwoord aan de detective.
Miss Constance kwam hier.
Zij vroeg mij om in haar nachtjapon te kijken, omdat ze dacht dat haar beurs er inzat.
Ik vond het kledingstuk en controleerde het.
Er was geen beurs.
Ik heb het teruggelegd in de mand en toen...
Ik wil het niet erger voor haar maken.
Ga verder.
Ze vroeg of ik een glas water wilde halen.
Ik was nog geen minuut weg. Ik denk niet dat ze wat gedaan heeft.
Bedankt, Miss Cox.
Ze had de nachtjapon makkelijk kunnen pakken en het onder haar kleding kunnen verstoppen.
Maar dit was niet de bebloede nachtjapon.
Nee, ze heeft het ergens anders verstopt.
Het was een schone die ze na de moord aantrok.
Maar waarom een nachtjapon stelen met geen bloed erop, dat haar vrijpleit?
Dat is een teken van haar slimheid.
Constance had drie nachtjaponnen.
Eén droeg ze in de nacht van de moord en daar kwam bloed op, dus verborg ze die.
Ze heeft nu twee nachtjaponnen en weet dat iemand gaat vragen waar de derde is.
Dus neemt ze één van de overgebleven nachtjaponnen en legt het bij de was.
Maar nadat Cox alle wasgoed heeft verzameld, en heeft genoteerd in het linnenboek...
steelt Constance het terug. De nachtjapon komt nooit bij de wasvrouw aan.
Maar ze wordt beschuldigd van het verlies.
Dus nu kan Constance alle nachtjaponnen verantwoorden.
Je hebt gelijk, het is slim. Het is als een driekaartentruc.
Maar waar is de bebloede gebleven?
We moeten het vinden.
Ik wil zoeken in het huis naar de nachtjapon. - Dat heb ik al gedaan.
Trouwens, in het gunstigste geval klopt je theorie dat Constance de moordenaar is...
kan ze het niet vernietigd hebben?
Ze kan het niet verbrand hebben. Je zei dat er 's nachts geen haarden branden.
Het moet daar zijn. Stuur er flink wat politieagenten heen.
Ik wil die nachtjapon.
Deze zit op slot. - Ik haal de sleutel op.
William.
We hebben een paar vragen voor je.
Heb je gehoord of Constance haar kamer verliet in de nacht van Savill's moord?
Heb je iets anders die nacht gehoord?
Kijk, ik weet dat dit moeilijk voor je... - Ik heb niets te zeggen.
Behalve dat ze onschuldig is.
Hoe pijnlijk het ook is, ik moet de waarheid weten. Is dat duidelijk?
Inspecteur.
Hij heeft zijn broer verloren en zijn lieveling zus wordt daarvan beschuldigd.
Dit breekt zijn hart. - Sorry, maar ik moet vragen stellen.
Als je hem te hard aanpakt, dan vrees ik voor zijn geestelijke gezondheid.
Ik denk dat er een manier is om hem te ontzien.
Ga verder. - Als ik Constance mag bezoeken...
en haar als vader troost, vraag ik of ze de waarheid wil spreken.
Wacht hier.
Gaat het goed, sir? - Ik ben hier nog nooit eerder geweest.
Ik geef het toe, het is akelig.
De gedachte dat ze hier opgesloten is.
Natuurlijk wil ik ook de waarheid weten, Whicher...
maar als het is wat je vermoedt, dan ben ik bang...
Ik kan haar niet zien.
Mr Kent... - Het spijt me, Whicher.
Ik ben gevangen tussen de gedachte met medelijden voor mijn dochter...
en de vrees wat ze wellicht gedaan heeft.
Ik kan haar niet zien.
Mr Kent. - Sorry, Whicher.
Er is mij verteld dat mijn vader kwam.
Dat hij mij iets belangrijks te vertellen had.
Uw vader betreurt het en wil niet met u spreken.
Sluit me dan maar weer op. - Constance...
Alsjeblieft, noem me Miss Kent, inspecteur.
Wat uw vader wilde, is dat je de waarheid vertelt. Hij is bang.
Dat weet ik. - Jij kunt hem bevrijden van die angst.
Door iets te bekennen dat ik niet gedaan heb?
Door de waarheid te vertellen.
Hoe moeilijk dat ook is...
er zal alleen meer begrip komen, sympathie zelfs.
Omdat ik gek ben?
Gekte is geen misdaad, Miss Kent.
De wet ontslaat die persoon van verantwoordelijkheid.
U bedoelt dat ik buiten niet voor gek hoef te lopen?
U wilt mij overtuigen om te bekennen door verleiding van het alternatief?
Mijn hele leven opgesloten zitten?
Geschoren hoofd, vastgebonden, geketend, martelen...
Miss Kent... - Ik ben niet gek of dwaas, inspecteur.
Ik hang nog liever.
Sluit me weer op.
Kom op, sluit me op, alsjeblieft.
Mr Redman.
Foley is teruggeroepen in de zoektocht naar de nachtjapon.
Wat?
Betekent dit dat je de betekenis hebt overschat?
Is de zoektocht afgerond?
Ik denk dat ik genoeg tijd van mijn agenten heb...
verspild aan jouw obsessie voor dat stuk linnen.
Tijd wat besteedt moet worden aan andere onderzoeken.
Wat andere onderzoeken? Onderzoeken om mij te ondermijnen?
De meeste mensen geloven in het omgekeerde.
Dat je een enorme misrekening hebt begaan...
en dat je een onschuldig meisje naar de galg stuurt.
Jack? - Wat?
Iemand die je wil zien.
Ik had al eerder willen komen...
maar een bediende heeft de plicht van vertrouwen naar degene waar ze voor werkt...
en ik was bang dat u zou denken dat ik nog meer kwaadaardige roddels bracht.
Maar toen ik hoorde van Miss Constance's arrestatie en ik...
Vertel ons wat je weet.
Ik werkte bij de familie toen ze in Somersetshire woonden.
De eerste Mrs Kent leefde nog en de kinderen...
werden opgevoed door een kindermeisje, Miss Pratt.
Die nu Mrs Kent is.
Al de tijd dat ik daar werkte, sliepen Mr en Mrs Kent niet bij elkaar.
Ze sliepen in gescheiden kamers.
Is dat onbegrijpelijk?
Mrs Kent was ziek. - Niet zo ziek zoals ze zeiden.
Er was een psychische ziekte, en ze was soms rampzalig...
maar dat kwam door Mr Kent's relatie met Miss Pratt.
U beweert dat ze geliefden waren? - We waren daar zeker van.
En nog richt Mr Kent zich tot ons, bediening en familie...
om Miss Pratt zijn vrouw en onze baas te noemen.
En Constance?
Was te jong om te weten wat ze deed. - Wat bedoelt u?
Wanneer Miss Pratt haar moeder bespotte, dan deed ze mee.
'Een zeker persoon' zo noemde ze haar.
'Een zeker persoon had haar thee op de vloer gegooid.'
En dan lachten ze, zij en William.
Hoe schuldig moeten ze zich gevoeld hebben...
toen ze de waarheid hoorden over hun vader en Miss Pratt.
Constance's moeder was niet gek, Mr Whicher. - En Constance ook niet.
Hoe heeft ze het kind kunnen vermoorden?
Omdat ze het niet alleen deed.
Het spijt me dat het zo lang duurde voordat ik het doorhad...
maar ik weet hoe gruwelijk je behandeld bent.
Jouw stiefmoeder zette je op tegen je echte moeder toen je te jong was om het te begrijpen.
U krijgt niets als u sympathie veinst, inspecteur.
Het is geen veinzen, Constance.
Je nam deel aan haar gruwelijkheden, en ze beroofde jouw moeder van alle liefde.
Je was nog maar vijf of zes jaar oud. - Ik blijf niet in het verleden hangen.
Het moet je verscheurde hebben toen je achter de waarheid kwam.
Jarenlang heb je je moeten verzoenen met je verraad.
Maar je moeder is dood, dat kan niet meer.
Als ik mij hier ellendig over zou voelen, dan zou ik ermee leren leven.
En William?
Hij moet zich ook ellendig hebben gevoeld. - Dat kan waar zijn.
Jullie beide moeten bereid zijn geweest om elkaars pijn weg te nemen.
Ik zie waar dit naar toe leidt.
De detective faalde om te bewijzen dat de beschuldigde moordenaar gek is...
dus probeert hij te suggereren dat ze het wel deed met de hulp van haar broer?
Wat ik weet uit ervaring, Constance...
is dat twee mensen samen dingen kunnen doen, die ze alleen niet durven.
William was zo ongelukkig dat hij van huis liep nog voordat Savill was geboren.
Hij was wanhopig toen hij ontdekte dat zijn vaders aandacht werd ingenomen...
U bent het die wanhopig is, inspecteur.
Ik zie het in uw ogen.
Ik ben verslagen door een 16-jarige meid.
Ze weet dat er te weinig bewijs is. - En tijd.
Ze hoeft zich alleen maar in bedwang te houden.
Als ik Constance niet kan breken, dan zal ik haar broer William moeten spreken.
En wat met de jongen zijn geestelijke gesteldheid?
Kent zei als je hem te ver drijft... - Kent zei veel, Dolly.
Wat we ervan mogen geloven, ik weet het niet.
Maar als hij de waarheid voor zijn zoon wil, dan moet hij me wel de mogelijkheid geven.
Ik zie je morgen, Jack.
'Dit zoekt God niet uit'.
Zeer toepasselijk.
Ik moet de waarheid uitzoeken, maar ik heb geen goddelijke kracht.
En de eerlijkheid gebied het dat ik uw hulp nodig heb, Mr Kent.
U bent nog overtuigd van Constance's schuld?
Ik heb vermoedens dat hij Constance heeft geholpen bij de moord.
Heeft u bewijs?
Het bewijs wat ik zoek is fysiek niet aanwezig, maar ander bewijs wel.
Een bediende die jaren geleden voor u werkte, heeft wat verteld.
Ze zei dat u het bed deelde met de gouvernante, terwijl u vrouw nog leefde.
Er was niets ongepast tussen ons.
Wat mij deed denken aan de mogelijkheid dat u het bed deelt met bediende Miss Gough.
Weet ik. - Ik vind het moeilijk, Mr Kent.
Uw leven is een kluwen van toeval en dubbelzinnigheid.
Waarom zou ik u moeten geloven?
Ik kan niet iets bedenken om u te overtuigen inspecteur, behalve...
Ga verder.
Door aan u de meest moeilijke bekentenis af te leggen die ik kan doen.
Iedere vader zou zijn kinderen gelijk lief moeten hebben.
Een lieveling is fout, maar mijn gevoelens voor Savill...
Iets aan hem, de blik als ik de kamer kwam binnenlopen...
Zijn dood is Gods straf dat ik meer van hem hield dan de andere kinderen.
Het spijt me.
Alleen al de gedachte dat ik die blik nooit weer zie.
En dat houdt u in uw geheugen, dat is alles wat u zich van hem herinnert.
U heeft ook een kind verloren?
Kleine jongen.
Lang geleden.
Ik heb uw toestemming nodig om William te ondervragen, maar als u dat weigert...
Nee, u moet datgene doen wat u het beste lijkt, Whicher.
Er mag niets tussen u staan en de waarheid.
Dat is erg fantasierijk, William.
Ik wil dat je iets anders bekijkt en daar iets bij voorstelt.
Ik wil dat je je verplaatst naar de nacht dat Savill uit dat bedje is gestolen.
Nee. - Laten we het samen doen.
Het is niet eenvoudig?
Er zijn bepaalde zaken waar ik nog vragen bij heb.
Hoe kon zijn ontvoerder hem uit het bedje tillen, zonder dat hij wakker werd?
Hij was geen baby, hij was bijna vier jaar oud.
En dan de dekens gladgestreken terugleggen.
Kan het zijn dat ze een medeplichtige had? - Dat weet ik niet.
Het zou makkelijker zijn als iemand voor haar de deur open doet...
als ze hem wegdraagt, denk je ook niet?
Kom op, even meedenken. - Ik doe dit niet.
Laten we even gaan denken.
Ze moest het kind helemaal alleen dragen.
Ik zou zeggen dat het makkelijker kon, als ze iemand had die hielp?
En vergeet niet dat ze het moordwapen bij zich heeft.
Waar heeft ze het mes als ze het kind draagt? In de zak van haar nachtjapon?
Is handiger als iemand anders dat tilt.
En vergeet niet, al die tijd denkt ze...
'Wanneer ik met het kind in het buitentoilet ben...
dan moet ik hem steken, terwijl hij in mijn armen slaapt...
dat mooie kind, en schuift het zo het smerige toilet in.'
Alleen zou ze haar zelfbeheersing verliezen.
Misschien had ze iemand nodig om haar te steunen?
Omdat de handlanger dezelfde reden had om het kind te doden.
Kun jij je dat voorstellen, William? - Nee.
Misschien als we er allebeide in gaan, dan is het mogelijk. Zullen we dat doen?
Mijn zuster heeft hem niets gedaan, net als ik.
Maar zou je je verhaal veranderen als we daar naar binnen gingen?
Alsjeblieft, niet doen. - Kom op, kijk maar even.
Kijk ernaar. Herinner je het?
Kijk.
Kom op, William? - Alsjeblieft.
Wat herinner je ervan? Alles weer?
Kijk ernaar. Kom op.
Nou? - Alsjeblieft, nee.
Nou, kijk.
Alsjeblieft.
Ga, jongen.
Nou?
Ik heb niet genoeg aangedrongen.
Dat was begrijpelijk. - Waarom is het begrijpelijk?
Omdat het niet in je natuur zit om hard tegen een kind te zijn.
Het is niet in mijn natuur om de moordenaar van een kind te laten ontsnappen, Dolly.
Ik ben een detective en ik kwam hier om het lijden van een familie te stoppen.
Maar het is alleen maar erger geworden.
Ik kan Constance niet breken, omdat ze te sterk is...
en ik kan William niet breken, omdat hij te zwak is.
Er zal geen bekentenis zijn.
We moeten die nachtjapon vinden.
Foley heeft dit nooit grondig doorzocht.
Ze heeft het op in de nacht van de moord makkelijk kunnen verbergen in het huis...
en dan de volgende morgen hierheen brengen. Het kan overal zijn.
Daar en daar...
Misschien heeft ze het in de rivier gegooid. - Dan zou het weggespoeld zijn.
Dat hoeft niet. Het is licht, langzaam drijvend.
Het kan gezonken zijn, kan aan de oever liggen. We kunnen de rivier afzetten.
Hoe? - Een dam bouwen het water omleiden?
De hoorzitting is morgen. Jack, we hebben maar een paar uur.
Ik heb gelijk, Dolly. - Dat denk ik ook.
Maar we zullen de nachtjapon niet vinden.
We hebben gedaan wat we konden.
En we hebben iets kostbaars in ons voordeel. Jouw reputatie, Jack.
Iedereen die het crimineel verstand begrijpt, weet dat je geen ongelijk hebt.
Op het einde zal het jouw woord zijn tegen die van Constance.
De jouwe zal de overhand hebben.
Ga terug naar Londen.
Je moet je schamen, Mr Whicher.
Je hebt geen aanwijzingen?
Miss Kent.
Zegt u nog steeds onschuldig te zijn, Miss Kent?
Laat die vrouw door. - Je bent een bemoeial, Whicher.
Miss Kent... - Ga weg.
Tevreden, inspecteur?
Oh, vader. - Nee, Constance, je moet dit weerstaan.
Nee, sterkte, kind.
Begrijp je nu wat je gedaan hebt, Whicher?
Ik heb mijn plicht gedaan, hoofdagent. - En een familie aan de afgrond gebracht.
Kent heeft een advocaat voor Constance geregeld.
Dat zie ik. - Maar er is niemand voor de vervolging.
Nee...
Allemaal opstaan.
Nee, blijven staan, alsjeblieft.
Miss Kent, ik moet u eerst vragen of u iets tegen de rechtbank wilt zeggen.
Ik herhaal dat ik onschuldig ben.
Rust, alsjeblieft.
Inspecteur, er waren twee gebieden van bewijs waar u verder heeft gezocht.
Het eerste was de beschrijving van Miss Kent's 'donkere gevoelens' naar de overledene.
U heeft Emma Moody gedagvaard om te getuigen. Miss Moody, alsjeblieft.
Miss Moody, u zult bepaalde vragen moeten beantwoorden.
Mr Edlin.
Emma, heb je Miss Kent iets horen zeggen ten aanzien van haar overleden broer?
Een beetje, sir. - En wat zei ze over hem?
Alleen dat ze van hem hield, en hij van haar.
En dat ze elkaar regelmatig cadeaus gaven.
Is dat wat je zei, toen inspecteur Whicher jou wilde spreken?
Dat klopt, sir.
Volgens Mr Whicher zei je dat Constance de jongen plaagde en kneep...
zodat hij ging huilen. - Dat heb ik nooit gezegd.
Weet je dat zeker? - Ja, sir.
Ik heb hem hetzelfde verteld als aan Mr Foley, die deze week bij mij kwam.
Constance zei altijd hoeveel ze van Savill hield.
Emma, heb ik jou niet verteld hoe belangrijk de waarheid is?
Ja, sir. - Maar dit heb je niet aan mij verteld.
Mr Whicher, onderbreek niet.
Ik herinner haar eraan dat ze onder ede staat.
Dan inspecteur moeten we aannemen dat ze de waarheid spreekt.
Ik zou graag willen dat de gevangene bevestigt dat ze de waarheid spreekt.
Dat kind is een getuige, en geen gevangene. Mr Whicher, u raakt verward.
Alsjeblieft, ga zitten.
Rust.
Rust, alsjeblieft.
Ga verder, Mr Edlin.
Emma, weet je het zeker dat Miss Kent geen haatgevoelens koesterde tegen haar broer?
Heel zeker, sir.
Geen verdere vragen, edelachtbare.
Miss Moody, u mag gaan zitten.
We moeten nu kijken naar fysiek bewijs, Mr Whicher.
Rust, alsjeblieft.
Kom op dan, Whicher.
Mr Whicher, u heeft onderzoek verricht naar het verdwijnen van een nachtjapon.
Constance Kent had een waslijst, waarop staat dat ze drie nachtjaponnen heeft.
Eén daarvan...
en als een handige uitvlucht stuurt ze de dienstmeid weg voor een glas water.
Ik denk dat Miss Kent toen de nachtjapon uit de wasmand heeft gehaald.
En heeft u de nachtjapon gevonden?
Nee, sir.
Heeft u nog ander, nieuw bewijs gevonden tegen Miss Kent?
Nee, sir.
Ik dacht dat het vertrou... - Vertrouwen is geen bewijs, Mr Whicher.
Neem weer plaats, alsjeblieft.
Mr Edlin?
Mr Whicher hangt zijn hele zaak op aan een nachtjapon.
Hij hecht veel belang aan het feit dat Miss Kent naar de wasruimte ging...
om de dienstmeid te vragen naar haar vuile nachtjapon...
omdat ze dacht dat haar beurs er nog in zat.
Maar toen de dienstmeid de nachtjapon weer terugvond, toen zat er geen bloed op.
De inspecteur hecht ook veel belang aan het feit dat Miss Kent de dienstmeid vroeg...
om voor haar een glas water te halen.
Hij suggereert dat ze deze tijd gebruikte om haar kledingstuk te stelen.
Maar waarom een kledingstuk stelen wat haar op geen enkele manier beschuldigt?
U begrijpt het bewust verkeerd. - Het maakt helemaal niets uit, edelachtbare.
U begrijpt het bewust verkeerd. - Mr Whicher, ga zitten.
De reden dat ze een onschuldig kledingstuk meenam, was omdat...
Ik zei ga zitten, Mr Whicher.
De inspecteur was verbijsterd, en toen dacht hij een aanwijzing te hebben.
Hij greep deze aanwijzing vast, maar kwam erachter dat het niet klopte.
Er is helemaal geen bewijs.
Het enige feit is het vermoeden van Mr Whicher.
Ik vraag de rechtbank om een einde te maken aan deze zaak en Miss Kent vrij te laten.
Ja.
Miss Kent, we zijn ermee akkoord.
Er zijn geen gronden voor een proces, u bent vrij om te gaan.
Tevreden?
Hoe kan hij tevreden zijn, inspecteur?
Hij heeft een kind verloren, net als ik.
U vertelt mij dat u alles doet om de waarheid naar boven te halen...
en huurt een advocaat om mij te vernietigen.
Het is een beslissing van de rechtbank, inspecteur. Ik kan daar niets aan doen.
Ik dank u voor al uw inspanningen...
maar we moeten de feiten onder ogen zien dat we de waarheid nooit zullen kennen.
Dat zal zo zijn.
Maar wie de mes in uw zoon stak, of het nu Constance...
was met hulp van William, of allebeide samen...
geloof ik dat u, met uw egoïsme en leugens, de echte schrijver bent van deze tragedie.
Jack.
Ga weg. - Jack.
Mr Whicher, heeft u iets te zeggen?
Niet zo blij zeker?
Dit is een overwinning voor de gerechtigheid.
Het recht heeft gezegevierd boven geruchten en vooroordeel.
Ga terug naar Londen.
Mr Whicher.
Sorry, sir.
Na een paar dagen rust kan ik weer terug naar Wiltshire om mijn plichten te doen, sir.
Er is geen terugkeer naar Wiltshire.
Als ik terug ga naar Wiltshire en verder ga met de zaak...
Deze zaak is gesloten. Beschouw jezelf op verlof.
Sir. - Het spijt me, Whicher.
De verdwijning van je nachtjapon kan je verdacht maken.
Inspecteur, ik ben onschuldig.
De minister van Binnenlandse Zaken beloofde een snelle oplossing, en er is geen één.
Dit wordt snel een nationaal schandaal.
Het enige feit is het vermoeden van Mr Whicher.
Of moet ik je inspecteur Williamson noemen?
Sorry van de troep.
Een gevolg van mijn omstandigheden. - Omstandigheden?
De dokter die mij ontsloeg uit het korps noemde het 'congestie van de hersenen'.
Hij zei dat het stopte als ik geen raadsels ging oplossen.
Ik heb nieuws over Constance Kent, Jack.
Wat?
Ga zitten.
Je had gelijk, Jack.
De nachtjapon met bloed was gevonden. Foley wist het en hield het voor zichzelf.
Eén van de agenten kwam ermee en heeft het gemeld aan de magistraten.
Foley wist het.
En er is meer. Nadat het onderzoek was gestopt...
heeft de familie Constance naar het klooster gestuurd.
Na verloop van tijd werd ze steeds geloviger.
Afgelopen zomer is ze verhuisd naar Brighton...
naar een instituut onder leiding van een zekere dominee, Arthur Wagner.
Ze is deze week naar hem toegegaan en zei dat ze een belijdenis wilde doen.
Gisteren is ze in gezelschap van een priester naar Bow Street Magistrates gegaan...
en heeft de moord op Savill Kent bekend.
Je had gelijk, Jack.
Constance, de nachtjapon.
Wat heeft ze precies bekend? Heeft ze iets genoemd over William?
Dat weet ik niet.
Maar ze heropenen de zaak.
Er komt een nieuwe hoorzitting.
Allemaal opstaan.
Miss Kent, u heeft de moord Savill Kent bekend.
Deze hoorzitting bepaalt of er direct een proces komt.
Ik wijs de rechtbank op de ernstige gevolgen van deze gebeurtenis.
Een beschuldiging van moord, mits bewezen, kent maar één vonnis.
Dood.
De zaak moet worden behandeld met de grootste zorgvuldigheid.
Mr Whicher, neem plaats.
Uw verklaring, inspecteur.
Constance haatte haar stiefmoeder...
en strafte haar door het kind te vermoorden.
Ik heb altijd gezegd dat de sleutel in deze zaak de gestolen nachtjapon was.
Maar het is nooit gevonden.
Ik heb gehoord dat een met bloed bevlekte...
nachtjapon daadwerkelijk werd gevonden na de moord.
Hoofdagent Foley heeft het gezien...
en concludeerde dat het bloed vermoedelijk van menstrueren was...
en dat de nachtjapon toebehoorde aan een dienstmeid, die het uit schaamte verborg.
Klopt dit, Mr Foley?
Dat klopt, edelachtbare.
En wat is er met deze jurk gedaan?
Ik dacht dat het geen verband had met de moord, en teruggelegd waar het gevonden was.
In de volgende dagen realiseerde ik mijn fout...
en heb een agent gestuurd om het op te halen, maar het was verdwenen.
En u verzweeg het feit dat het bestaan had aan Mr Whicher?
Dat deed ik.
Omdat u zich bewust was dat u een cruciale fout had gemaakt...
mits ontdekt, uw reputatie zou schaden?
Het spijt me heel erg, edelachtbare.
Het heeft de reputatie van Mr Whicher beschadigd.
Mijn reputatie doet er niet toe.
Ik heb nooit geprobeerd om Miss Kent te vervolgen.
Maar om haar schuld te bewijzen, moest ik bepaalde handelingen verrichten.
Ik weet wat het doel van justitie is...
hoe pijnlijk ook, om de orde te herstellen en rust te geven.
Ik hoop dat dit nu gebeurt.
De volledige feiten zijn bekend.
Bedankt, Mr Whicher, u mag gaan zitten.
We behandelen nu de bekentenis.
Dominee Wagner, alsjeblieft.
Dominee Wagner, u zegt dat Miss Kent aan u een volledige belijdenis heeft gedaan?
Ja, in de kerk.
Wat heeft ze precies gezegd?
Dat kan ik niet zeggen. - Neem me niet kwalijk?
Door dat te doen zou ik de zegel van de biechtstoel verbreken.
We moeten het weten. - Het spijt me, dat kan ik niet.
Ik gehoorzaam aan God, en niet aan een magistraat.
Dan verspilt u de tijd van de rechtbank.
U kunt gaan.
Miss Kent, deed u uw belijdenis aan dominee Wagner vrijwillig?
Ja, sir. - Wat heeft u hem verteld?
Ik heb hem alle gebeurtenissen verteld.
De volgende dag ben ik naar Bow Street Magistrates gegaan...
waar ik een schriftelijke bekentenis heb gedaan.
Lees het aan de rechtbank voor.
Ik, Constance Emilie Kent...
heb alleen op Road Hill House, Wiltshire, Francis Savill Kent vermoord.
Voor en na mijn daad wist niemand hiervan.
Niemand heeft mij geholpen, ook niet in de voorbereiding.
Het is erg kort, of niet?
Dit zijn de belangrijke feiten.
Het lijkt erop dat je anderen vrijspreekt, net zoals je eigen schuld.
Rust. - Ik blijf hierbij.
Ik aanvaard de gevolgen.
Rust.
Miss Kent, het lijkt erop dat uw gevoelens van jaloezie...
Geen jaloezie. - en woede in u heeft...
dat deze u de kracht en invloed van de duivel heeft gegeven.
Heeft u daar iets op te zeggen?
Nee.
U zult gedaagd worden door Crown Court voor een proces voor moord.
Rust.
Miss Kent.
Constance.
Je trekt alle schuld naar jezelf toe.
Je weet dat je het niet alleen deed.
Laat me instappen, alsjeblieft.
William, het lijkt erop dat je zuster je een leven...
en toekomst heeft gegeven, ten koste van haar eigen.
Gebruik het verstandig.
Constance Kent kreeg de doodstraf.
Na publieke verontwaardiging werd het omgezet naar levenslang.
Na twintig jaar is ze vrijgekomen.
Constance emigreerde naar haar broer in Australië...
die een vooraanstaand bioloog was geworden.
Zij heeft de rest van haar leven gewijd aan verpleging.
Constance is in 1944 op 100-jarige leeftijd overleden.
Jack Whicher is nooit meer teruggekeerd bij de Metropolitan Police.
Hij is een succesvol privé-detective geworden.
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Torrox-Costa www.simplyreleases.com